راهنمای جامع افزودنی های بتن و روان کننده بتن

روان کننده بتن

روان کننده بتن ماده آلی یا ترکیبی از مواد آلی و معدنی است. روان کننده بتن ، ماده ای جهت افزودن به بتن است. بتن پس از اختلاط با این ماده، دارای نوعی نیروی دافعه میان ذرات سیمان می شود. این نیرو در اثر نوعی بار الکتریکی که حاصل افزودن بتن است به وجود می آید. در نتیجه آن، بتن حالتی نرم پیدا می کند.

به طور کلی افزودنی های بتن علاوه بر شن ، ماسه و آب و سیمان ، قبل از شروع اختلاط و یا در حین اختلاط به مخلوط بتن اضافه میشوند .  هرچند که در ابتدا این مواد ممکن است گران به حساب بیایند اما نیاز به سیمان را کمتر میکنند و یا کارهای لازم بر روی بتن را برای بدست آوردن ویژگی های لازم را کاهش میدهند و به این شکل از بهای تمام شده بتن می کاهند .

بتن از سیمان، سنگ دانه و آب تشكيل شده است. مواد افزودني جزء مواد اولیه تشكيل دهنده بتن خالص نيستند. اما اين نوع مواد براي توليد يك بتن مناسب و با ویژگی های مطلوب ضروري هستند. مواد افزودني بتن جهت اصلاح خواص بتن، کمی قبل از مخلوط كردن عناصر اصلي و یا در زمان مخلوط كردن به تركيب سيمان، آب و سنگ دانه افزوده می شود.

افزودنی های بتن  جهت بهبود خواص بتن مانند افزايش كارايي، كاهش نفوذ پذيري، دوام بيشتر، طول عمر بيشتر، راحتي در بتن ريزي و … استفاده مي شوند.(+)

افزودني های بتن به دو دسته  شامل افزودنی های شیمیایی و معدنی تقسیم می شوند. افزودنی های بتن شيميايي به پنج دسته كلي شامل حباب ساز كاهنده آب، دير گير كننده بتن، زود گير كننده بتن، روان كننده بتن و كاهنده آب بتن تقسيم مي شوند.

روان کننده بتن
روان کننده بتن

در ابتدا نگاهی کلی به حباب ساز كاهنده آب، دير گير كننده بتن، زود گير كننده بتن و كاهنده آب بتن می اندازیم و سپس روان کننده بتن را به صورت کامل شرح می دهیم:

مواد حباب ساز بتن

مواد حباب ساز بتن برای داخل کردن عمدی حباب های بسیار ریز هوا به داخل بتن به کار می رود . وظیفه این نوع افزودني بتن ایجاد حباب های ریز هوا در بتن است. به همین علت به این ماده افزودني بتن حباب هوا ساز می گویند. مواد افزودنی حباب ساز موجب ايجاد حباب های ریز هوا در داخل بتن و بین سنگ دانه ها می شود. این حباب ها بعد از سخت شدن بتن در آن باقی می مانند. مواد تشکیل دهنده اين مواد چربی های طبیعی اسید استتاریک و اسید اولئیک و مواد کف کننده پودر آلومینیوم مي باشد.

خصوصيات مواد حباب ساز بتن عبارتند از:

  1. افزودنی های بتن حباب هواساز جهت بالا بردن دوام بتن در مقابل یخ بستن و ذوب شدن بتن می باشد.
  2. این ماده افزودنی به بتن برای ايجاد مقاومت بتن در مقابل پوسته پوسته شدن و ترک خوردن سطح آن بر اثر مواد یخ زداي بتن می باشند.
  3. ماده حباب هوا ساز برای بالا بردن کارایی بتن و نفوذ ناپذيري و سخت شدن آن کاربرد دارد.
  4. برای بالا بردن میزان روانی بتن از این حباب هواساز استفاده می شود.
  5. برای حالت دادن ارتجاعی یا فنری به بتن این نوع ماده افزودني بتن استفاده می شود.

دیر گیر کننده بتن

دیر گیر کننده های بتن از افزودنی های بتن است که برای پایین آوردن فرآیند آب گیری در بتن استفاده می شوند. معروف ترین دیر گیر کننده بتن، شکر معمولی می باشد. مقاومت نهایی بتن در حالت استفاده از دیر گیر کننده و بدون آن تفاوت خاصی ندارد. مواد افزودنی دیر گیر کننده بتن در دو نوع کاهنده معمولی آب و کاهنده قوی آب می باشند.

خصوصيات مواد افزودنی بتن دیرگیر کننده بت شامل این موارد است:

  1. کار مواد دیر گیر کننده بتن به تاخیر انداختن گیرش بتن است.
  2. دیر گیر کننده بتن در بتن ریزی های حجیم استفاده می شوند.
  3. دیر گیر کننده ها برای جلوگیری از ترک های ناشی از گیرش در بتن ریزی های پشت سر هم مناسب می باشند.
  4. اين مواد برای حمل و نقل بتن در فاصله های زیاد استفاده می شوند.
روان کننده بتن
روان کننده بتن

زود گیر کننده بتن

زود گیر کننده بتن برای تسریع در کسب مقاومت بتن به کار می رود . هرچند که به روشهایی از قبیل استفاده از سیمان پرتلند سه ، تقلیل نسبت آب به سیمان یا افزایش مقدار سیمان و نیز عمل آوردن بتن در دمای زیاد ، می توان به این مساله دست یافت .

استفاده از زود گیر کننده های حاوی کلرور در بتن آرمه و بتن پیش تنیده به هیچ عنوان مجاز نمی باشد .به طورکلی زود گیرکننده های بتن برای بالا بردن سرعت آب گیری در بتن به کار می روند. معروف ترین زود گیر کننده ها کلرید کلسیم، کربنات سدیم و ترکیبات آلومینات است.

خصوصيات اين مواد عبارتند از:

  1. زود گیر کننده بتن موجب افزایش سرعت گیرش بتن میشود و بنابراین در مناطقی که در اثر سرمای زیاد امکان یخ بستن آب بتن وجود دارد، ‌استفاده مي شوند.
  2. از زود گیر کننده بتن در محل هایی که به دلیل کم بودن تعداد قالب، نیاز به باز کردن سریع قالب داشته باشند استفاده می شود.

کاهنده آب بتن

این مواد به صورت لایه ای دور دانه های بتن را گرفته و باعث فاصله گرفتن دانه ها از یکدیگر میشوند و به همین علت میزان کارایی بتن را به ازای آب ثابت افزایش می دهند . در نتیجه مصرف این مواد می توان آب اختلاط بتن را تا 15 درصد کاهش داد.

اين مواد افزودنی به منظور كمتر كردن مقدار آب مصرفی به كار برده مي شوند. اگر يك مقدار خاص براي روانی بتن در نظر بگيريم، اين مواد موجب مي شوند كه براي رسيدن به اين رواني مقدار آب مصرفي در مخلوط بتن كمتر شود. اين افزودني بتن در نوع معمولي و كاهنده قوي وجود دارد.

خصوصيات اين مواد عبارتند از:

  1. اين مواد موجب افزايش قدرت چسبندگي بتن مي شوند.
  2. کاهنده آب بتن موجب مي شود استحكام بتن افزايش يابد.
  3. کاهنده آب بتن، هيدراسيون سيمان را افزايش مي دهند. اين امر موجب افزايش مقاومت بتن در زمان طولانی مي شود.
  4. این افزودنی بتن كارايي بتن را افزايش مي دهند.
روان کننده بتن
روان کننده بتن

روان کننده بتن

روان کننده بتن، برای کاهش آب اختلاط در اسلامپ ثابت، ساخت بتنی با مقاومت بیشتر، دستیابی به مقاومت ثابت در عیار سیمان کمتر و یا افزایش اسلامپ بتن بدون نیاز به اضافه  کردن آب به مخلوط بتنی استفاده می شود.(+)

این افزودنی ها موجب بهبود خواص سخت شده بتن و به خصوص افزایش مقاومت و دوام آن می شوند. همچنین با توجه به امکان کاهش عیار سیمان، استفاده از این افزودنی ها در بتن ریزی حجیم و بتن ریزی در هوای گرم برای کاهش گرمای هیدراتاسیون بسیار مناسب است. در صورت استفاده روان کننده بتن در مخلوط بتنی بدون تغییر مقدار آب اختلاط، این افزودنی به بتن ریزی در سازه ای با تراکم آرماتور زیاد کمک کرده و عملیات تراکم را ساده تر می کند.

کاهش آب اختلاط در اثر استفاده از روان کننده بتن موجب افزایش قابل توجه مقاومت 28 روزه می شود. به طور کلی افزایش مقاومت حاصل در اثر استفاده از این افزودنی بیش از افزایشی است که از کاهش نسبت آب به سیمان انتظار می‌رود. به عبارت دیگر حتی با ثابت نگه داشتن نسبت آب به سیمان، استفاده از این مواد موجب بهبود مقاومت فشاری بتن می‌شود. این مساله بیشتر به علت تغییراتی است که این افزودنی در ریز ساختار خمیر سیمان ایجاد می‌کنند و موجب می‌شود از سیمان به صورت بهینه تری استفاده شود.

روان کننده بتن
روان کننده بتن

مواد و ترکیبات روان کننده های بتن 

  1. اسید های لیگنو سولفونیک و نمک های آنها :به طور کلی افزودنی های کاهنده آب بر پایه لیگنوسولفونات، مقدار مشخصی از هوا را به بتن اضافه می کنند. این ویژگی برای افزایش چسبندگی بتن های کم عیار و بتن های با ماسه زبر و دانه بندی نامناسب مطلوب است. با این وجود استفاده همزمان از یک افزودنی حباب ساز با روان کننده بتن و افزودن آنها به طرح مخلوط به طور جداگانه تا زمانی که مقدار هوای مورد نیاز در بتن تامین شود، مطلوب تر خواهد بود. جهت کاهش مقدار هوای وارد شده در بتن، مقدار مشخصی از عامل ضد کف در فرآیند تولید افزودنی های کاهنده آب تجاری با پایه لیگنوسولفونات به آنها افزوده می شود. تریبوتیل فسفات، دی بوتیل فتالات، استر های بورات و مشتقات سیلیکون با مقادیر حدود یک درصد لیگنوسولفونات برای این منظور استفاده می شوند.با توجه به قیمت مناسب لیگنوسولفونات، علاقه به استفاده از این ترکیب، حتی در زمینه ساخت افزودنی های فوق روان کننده، همواره وجود داشته است. لیگنوسولفونات های اصلاح شده که از طریق انجام فرآیند های فیلتراسیون، شکر زدایی و یا سولفوناتاسیون به دست می آیند قابلیت رقابت با افزودنی های بر پایه سولفونات ملامین و سولفونات نفتالین را دارا هستند.
  2. اسید های کربو کسیلیک و هیدرو کسیلات و نمک های آنها: عموما این ترکیبات به صورت مصنوعی ساخته شده و از آنجا که به عنوان ماده اولیه در صنایع دارویی و غذایی استفاده می شوند دارای درجه خلوص بالایی هستند. با این وجود می توان هیدروکسی کربوکسیلیک اسید های الیفاتیک را از تخمیر و اکسیداسیون کربوهیدرات ها تولید کرد و به همین دلیل به آن ها اسید های شکر نیز گفته می شود. هیدروکسی کربوکسیلیک اسید ها می توانند به تنهایی به عنوان کندگیر کننده و یا افزودنی های کاهنده آب کندگیر مورد استفاده قرار بگیرند. برای استفاده به عنوان روان کننده بتن معمولی یا تند گیر کننده، این ترکیبات باید همانند افزودنی های کاهنده آب با پایه لیگنوسولفونات، با یک افزودنی تندگیر کننده ترکیب شوند.
  3. فرمول های اصلاح شده و مشتقات اسید کربو کسیلیک، هیدرو کسیلات و نمک های آنها
  4. مواد دیگر شامل نمک های روی، فسفات ها، کلرید ها، کربو هیدرات ها، پلی ساکارید ها، اسید های قند، بعضی از مواد پلیمری مانند مشتقات ملامین، مشتقات نفتالین و غیره.
روان کننده بتن
روان کننده بتن

در این قسمت نگاهی به تاثیر روان کننده بتن بر بهبود خواص بتن می اندازیم (+) :

کاهش آب با روان کننده بتن

افزودنی های کاهنده آب موجب کاهش مقدار آب اختلاط در اسلامپ ثابت می شود. کاهش مقدار آب اختلاط موجب افزایش مقاومت یا کاهش جمع شدگی و عیار سیمان می شود. این مقدار کاهش آب اختلاط به عوامل مختلفی مانند نوع افزودنی مورد استفاده، نحوه اضافه کردن افزودنی، میزان اسلامپ و نسبت آب به سیمان، نوع سیمان، عیار سیمان، نوع سنگ دانه ها، نوع و میزان استفاده از افزونه ها مانند روباره و خاکستر بادی و نیز مقدار هوا بستگی دارد.

افزایش کارایی با روان کننده بتن

در مقدار ثابت آب ، روان کننده بتن موجب افزایش کارایی بتن می شود.  تاثیر روان کننده بتن در اسلامپ های بیشتر، بیش از تاثیر این افزودنی ها بر بتن های با اسلامپ کمتر (مقدار آب کمتر)  است . هرچند که اسلامپ به تنهایی معیار مناسب و کافی برای سنجش کارایی مخلوط بتن نیست. استفاده از رئومتر در تعیین کارایی، قابلیت جریان و ویسکوزیته مخلوط های بتنی مفید است.

تاثیر بر گیرش با روان کننده بتن

از جمله تاثیرات اصلی کاهنده آب و مشتقات آن تاثیر بر زمان گیرش بتن است. انواع مختلف افزودنی های کاهنده آب وابسته به نوع افزودنی تاثیر متفاوتی بر گیرش بتن دارند.

افت اسلامپ با روان کننده بتن

قسمت عمده روان کننده های بتن، کند گیر کننده نیز هستند و زمان موجود برای عملیات تراکم را افزایش می دهند. از این رو می توان خاصیت کاهش افت اسلامپ را برای این افزودنی ها در نظر گرفت. تحلیل و بررسی ها نشان می دهد که افزودنی های کاهنده آب و کندگیر کننده ها به طور کلی مشکلی بر روند افت اسلامپ بتن ایجاد نمی کنند.اما با این وجود استفاده از افزودنی میزان افت اسلامپ را افزایش می دهد.البته باید در نظر داشته باشیم که در هنگام بررسی این نتایج باید بین استفاده از افزودنی در نسبت آب به سیمان ثابت و استفاده از افزودنی در اسلامپ ثابت تفاوت قائل شد. با وجود اینکه میزان افت اسلامپ در بتن های حاوی افزودنی بیش از بتن های بدون افزودنی بوده اما اسلامپ این بتن ها حتی بعد از ۲ ساعت بیشتر از بتن های بدون افزودنی می باشد.

مستقل از مکانیزم شیمیایی ای که منجر به افزایش میزان کاهش اسلامپ در حضور افزودنی های بتن می شود، تاخیر چند دقیقه ای در زمان اضافه کردن افزودنی بعد از اختلاط یا اضافه کردن مقدار بیشتری از افزودنی پس از کاهش کارایی، می تواند در موارد اجرایی مشکل افت اسلامپ بتن را، حداقل تا زمانی که اقدامات دیگری انجام شود، کاهش داده یا به طور کامل برطرف کند. روش های دیگر شامل تغییر نوع سیمان یا کارخانه تولید کننده آن، تغییر نوع و یا مقدار افزودنی مورد استفاده و کاهش دمای بتن است.

تاثیر روان کننده بتن بر مقاومت فشاری

کاهش آب اختلاط در اثر استفاده از روان کننده بتن موجب افزایش قابل توجه مقاومت 28 روزه می شود. افزایش مقاومت حاصل در اثر استفاده از افزودنی کاهنده آب بیشتر از افزایشی است که از کاهش نسبت آب به سیمان مورد انتظار می رود. حتی با ثابت نگه داشتن  نسبت آب به سیمان، استفاده از روان کننده بتن منجر به بهبود مقاومت فشاری بتن می شود. این مساله بیشتر مربوط به تغییراتی است که افزودنی های کاهنده آب در ریز ساختار خمیر سیمان ایجاد می کنند و باعث می شوند از سیمان به صورت بهینه تری استفاده شود.

تاثیر روان کننده بتن بر  میزان تخلخل

افزودنی های کاهنده آب از حمله روان کننده های بتن  بر میزان تخلخل خمیر سیمان یا ملات  تاثیر می گذارند که این امر به درجه هیدراتاسیون و نسبت آب به سیمان بستگی دارد. اگر استفاده از افزودنی تاثیر چندانی بر درجه هیدراتاسیون نگذاشت ، با کاهش نسبت آب به سیمان تخلخل خمیر سیمان کاهش می یابد. در نسبت آب به سیمان ثابت، کاربرد افزودنی به میزان کمتری بر تخلخل و توزیع اندازه خلل و فرج تاثیر می گذارد.

تاثیر روان کننده بتن در مقاومت در برابر ذوب و یخ

مقاومت در برابر ذوب و یخ به نحوه توزیع حباب های هوا در خمیر سیمان و درجه اشباع خمیر سیمان و سنگ دانه ها وابسته است. کاهش نسبت آب به سیمان در اثر استفاده از روان کننده بتن، می تواند بر خمیر سیمان و یا بر توزیع حباب های هوا تاثیر بگذارد.

تاثیر روان کننده بتن بر مقاومت در برابر کلر و خوردگی آرماتور

حضور یون های کلر می تواند منجر به خوردگی آرماتور ها در بتن های مسلح و به ویژه در بتن های پیش تنیده شود. یون های کلراید می توانند از طریق اجزای سازنده بتن شامل افزودنی های مورد استفاده به داخل بتن وارد شوند و همچنین از طریق قرار گرفتن در معرض این یون ها باشد.

استفاده از روان کننده بتن میزان نفوذ پذیری بتن را کاهش می دهند و مقاومت را در برابر حملات کلریدی افزایش می دهد. پس به دلیل کاهش نفوذ پذیری در اثر استفاده از روان کننده بتن ، بخصوص در شرایطی که مصالح در دسترس دارای مقادیری از کلر هستند، می توان مقدار کلر اولیه را کمی بیشتر در نظر گرفت.

دوام بتن بر اثر استفاده از روان کننده بتن

دوام بتن نیز مانند سایر پارامتر ها با استفاده از افزودنی های بتن تحت تاثیر قرار می گیرد.  یکی از معیارهای سنجش دوام بتن، مقاومت در برابر پدیده ذوب و یخ است. با این وجود، تعریف  و شاخص دوام بتن در واقع مقاومت بتن در برابر عوامل مهاجم شامل حملات سولفاته و کلراید نیز است.

تاثیر روان کننده بتن بر جمع شدگی خمیری

افزودنی های بتن کاهنده آب کندگیر می توانند با تاخیر در زمان گیرش موجب تشدید جمع شدگی خمیری شوند، مگر در صورتی که از کاهش رطوبت بتن جلوگیری شود. در مواقعی که جمع شدگی پلاستیک علت ترک خوردن بتن است، استفاده از این افزودنی ها مشکل ترک خوردگی را افزایش می دهد. فقط در زمانی که سرعت زیاد هیدراتاسیون سیمان علت تشکیل ترک باشد افزودنی های کاهنده آب کندگیر قادرند تا مشکل ترک خوردگی را رفع کنند.

روان کننده بتن
روان کننده بتن

 

راه های اضافه کردن افزودنی های بتن کاهش دهنده آب به بتن

در ابتدا شن، ماسه و سیمان را با 50 درصد آب اختلاط، به مدت زمان 15 الی 30 ثانیه مخلوط کنید. افزودنی های بتن را در مقدار مناسبی آب (تا 30 درصد آب اختلاط) حل کرده و به تدریج به مخلوط مورد اشاره اضافه کنید. باقیمانده آب اختلاط را تا به دست آمدن کارپذیری (اسلامپ) مورد نظر و مناسب به مخلوط بیافزاید.

 نگاهی کلی به فوق روان کننده بتن

فوق روان کننده ها جزو افزودنی های بتن هستند که به میزان زیادی کارپذیری ملات ها و بتن ها را با ثابت نگهداشتن نسبت آب به سیمان افزایش می دهند. البته عموما مدت تاثیر آنها روی کارپذیری موقت یا متغیر است.

فوق روان کننده یا فوق کاهنده آب بتن، ماده ای است که بدون تغییر روانی، مقدار آب مخلوط بتن را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش می دهد، یا بدون تغییر مقدار آب، اسلامپ و روانی را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش می دهد. بعضی از انواع این مواد  به میزان 20 الی 30 درصد کاهش آب را در مخلوط ممکن می کنند. کاربرد این افزودنی ها  منجر به کاهش سریع کارایی می شود.

کاربرد این افزودنی بتن منجر به کاهش سریع کارایی می شود. فوق روان کننده ها دسته ای از مواد افزودنی هستند که بطور چشمگیری کار پذیری ملات ها و بتن ها را با ثابت نگهداشتن نسبت آب به سیمان افزایش می دهند. عموما مدت تاثیر آنها روی کارپذیری موقت یا متغیر است. می توان ملات ها و بتن های دارای یک کار پذیری یکسان را با مقدار کمتری آب تولید کرد .

فوق روان کننده ها در اثر تماس با آب ایجاد بار منفی کرده و پس از جذب شدن بر روی ذرات سیمان مانع از نزدیک شدن این ذرات به یکدیگر می شوند و به این ترتیب در روانی و کارایی بتن موثرند. از طرفی، استفاده از فوق روان کننده ها در بتن نسبت آب به سیمان را بدون از دست رفتن کارایی بتن، کاهش می دهد و در این صورت بتن پر مقاومت و با دوام کافی جایگزین خواهد شد.

روان کننده بتن
روان کننده بتن

فوق روان کننده های بتن چگونه عمل می کنند؟

فوق روان کننده های بتن را به طور کلی بر اساس ترکیبات شیمیایی به این دسته ها میتواند تقسیم کرد:

  1. ملامین سولفونات فرمالدئید
  2. نفتالن سولفونات فرمالدئید
  3. لیگنوسولفونات ها
  4. استر اسید سولفونیک
  5. اسید های پلی کربوکسیلیک و نمک های آنها

این ترکیبات موادی هستند که دارای فعالیت سطحی زیادی می باشند. فعالیت سطحی بالای این مواد در سطح مشترک دو فاز غیر قابل اختلاط، موجب بر هم کنش نیروهای فیزیکی و شیمیایی درقسمت سطح می شوند. این مواد با فعالیت سطحی بالا، از لحظه ورود به بتن توسط ذرات سیمان جذب شده و به دلیل داشتن زنجیره های جانبی در ساختار مولکولی به آن ذرات بار منفی می دهند. ذرات سیمان به دلیل داشتن بار همنام بر اثر دافعه الکترو استاتیکی همدیگر را دفع می کنند و از یکدیگر دور می گردند و در همه جای بتن جای می گیرند. علاوه بر این خاصیت پراکندگی ذرات سیمان توسط سطح فعال فوق روان کننده ها ادامه می یابد و منجر به حفظ این پراکندگی می شود. بار منفی به وجود آمده اطراف ذرات سیمان سبب به وجود آمدن پوسته ای منظم از مولکول های آب اطراف هر ذره شده و از این طریق نیز موجب جدا نگه داشته شدن ذرات از هم می شود.آبی که در این مکانیسم (جدا شدن مولکول های آب از سایر ذرات) آزاد می شود برای روان سازی و بالا بردن کارآیی بتن فراهم می گردد.

یک مکانیزم دیگر به این قرار است که نیروی بین ذرات توده ای متشکل از خمیر سیمان، که تمایل دارند به شکل زنجیره های خوشه ای در آیند به وسیله فوق روان کننده ها کاهش می یابد و منجر به شکسته شدن زنجیره ها می شود. بنابراین توده های متشکل از خمیر سیمان راحت تر روی یکدیگر می لغزند و از هم دور نگه داشته می شوند.

کاربرد فوق روان کننده ها

مواد افزودنی فوق روان کننده بتن معمولا به صورت مایع با محتوای 30 الی 40 درصد وزنی ماده فعال جامد هستند. معمولا با آب اختلاط به مخلوط سیمان اضافه می شوند. مشخص شده که افزودن آنها پس از افزودن آب اختلاط عملکرد بهتری دارد. بعضی از مواد فوق روان کننده بصورت پودری مصرف می شوند. در این حالت این مواد قبل از افزودن آب به مصالح و سیمان اضافه می شوند.

استفاده از فوق روان کننده بتن چه مزایایی دارد ؟

  1. افزایش دهنده روانی بتن
  2. افزایش مقاومت بتن، بدون افزایش میزان سیمان مصرفی، که این امر به ویژه در بتن های پیش ساخته مفید است. چون منجر به باز کردن سریع قالب ها میشود.
  3. تولید بتن های روان بدون نیاز به افزایش آب مصرفی،و همینطور سهولت در اجرا و تراکم سریع تر بتن و کاهش هزینه های مربوط به نیروی انسانی.
  4. افزایش میزان چسبندگی و قابلیت پمپ پذیری بدون آب انداختگی و جدایی سنگ دانه ها.
  5. افزایش میزان انسجام بتن و کاهش نفوذ پذیری بتن.
  6. کاهش 10 الی 20 درصدی آب مصرفی در مخلوط بتن.

موارد کاربرد فوق روان کننده بتن

  1. در هنگام بتن ریزی در هوای سرد.
  2. در بتن میکروسیلیسی. .
  3. بتن ریزی در مقاطع با تراکم آرماتور بالا.
  4. بتن های پیش تنیده شدهو پیش ساخته و قالب های لرزان
  5. بتن ریزی در کف های صنعتی.
  6. به هدف افزایش قابل توجه کارایی بتن، بدون نیاز به افزایش آب موجود در مخلوط
روان کننده بتن
روان کننده بتن

انواع فوق روان کننده های بتن

فوق روان کننده دیر گیر

این افزودنی منجربه روانی بتن و کاهش آب مصرفی و نیز ایجاد تاخیر در زمان آغاز واکنش هیدراتاسیون می شود. یک فوق روان کننده ویژه نسل سوم و فاقد کلراید است.  برای تسریع روند افزایش مقاومت نهایی بتن و تاخیر در زمان آغاز واکنش هیدراتاسیون به کار برده می شود.. همینطور به دلیل افزایش دوام بتن به واسطه افزایش مقاومت نهایی و کاهش نفوذ پذیری در آن مورد استفاده قرار می گیرد.

کاربرد فوق روان کننده دیر گیر

در بتن حجیم

در بتن های عمل آوری شده در آب و هوای گرم

در بتن های خود متراکم شونده و خود تراز شونده

در بتن های پیش تنیده

در بتن های میکرو سیلیسی

در بتن ریزی سد ها، پی ها، ستون ها، دیوار ها و پل ها

خواص و اثرات فوق روان کننده دیر گیر

  1. تاخیر در زمان گیرش
  2. افزایش روانی بتن (اسلامپ) و بهبود کارایی آن
  3. سهولت پمیاژ
  4. کاهش استهلاک تجهیزات ساخت و انتقال بتن
  5. افزایش انسجام بتن
  6. جبران افت اسلامپ در هوای گرم
  7. امکان حمل وانتقال بتن در مسافتهای طولانی
  8. سازگاری با انواع سیمان
  9. کاهش نفوذ پذیری و افزایش مقاومت بتن
  10. افزایش زمان کارایی بتن
بتن ریزی
بتن ریزی

فوق روان کننده کاهنده آب بر پایه کربوکسیلات

این فوق روان کننده ،کاهنده قوی آب اختلاط بتن می باشد، و همچنین منجر به کارایی بتن با عملکرد بالا است. این افزودنی به نحو چشمگیری پخش شدن ذرات سیمان را بهبود می دهد.

موارد کاربرد فوق روان کننده کاهنده آب بر پایه کربوکسیلات

در بتن های ویژه SLC یا خود تراز شونده

دربتن های تخصصی HPC با حداقل W/C و حداکثر دوام و پایایی

در بتن ریزی با لوله و بتن ریزی در زیر آب

دربتن ریزی در مقاطع باریک و پر آرماتور

در قطعات بتنی پیش ساخته

خواص و اثرات فوق روان کننده کاهنده آب بر پایه کربوکسیلات

  1. افزایش روانی بتن
  2.  کاهش نسبت آب به سیمان
  3. کاهش  میزان عیار سیمان
  4. کاهش استهلاک پمپ ها
  5. تولید بتن های خوش نما یا اکسپوز
  6. عدم نیاز به ویبراتور
  7. افزایش انسجام در بتن
  8. جلوگیری و کاهش از میزان حبس هوا در بتن
  9. سازگار بودن با انواع سیمان
  10. افزایش مقاومت فشاری بتن
  11. امکان باز نمودن قالب ها در حدود ۸ الی 33 ساعت پس از اتمام  زمان بتن ریزی
  12. مانع شدن از جدا شدن سنگ دانه ها
  13. امکان کاربرد همزمان با میکروسیلیس یا خاکستر بادی
روان کننده بتن
روان کننده بتن

فوق روان کننده زودگیر

فوق روان کننده زود گیر کننده، افزودنی بتن مایع بر پایه پلی نفتالین سولفونات است که علاوه بر روانی بتن و کاهنده قوی آب موجب تسریع در زمان گیرش و افزایش مقاومت های اولیه و نهایی می شود. همچنین اثرات منفی تاخیر گیرش را در دمای پایین را می تواند جبران می کند. این محصول مخصوص استفاده در بتـن ریزی در هوای سرد است.

خواص و اثرات فوق روان کننده زودگیر

افزایش میزان کارایی بتن

کاهش نسبت آب به سیمان

افزایش مقاومت فشاری بتن و نفوذ ناپذیری آن

افزایش انسجام و سهولت پمپاژ بتن

افزایش اسلامپ در بتن

کاربرد فوق روان کننده زودگیر

  1.  در بتن ریزی در هوای سرد
  2. برایاستفاده در کارخانجات تولید بتن آماده
  3. در بتن های حجیم
  4. در قالب های پیش تنیده و لغزان
  5. در بتن ریزی در مقاطع با تراکم آرماتور بالا

 

تحریریه به تام