تیرچه پیش ساخته خرپایی – قسمت دوم
0

تیرچه  پیش ساخته خرپایی از خرپای فولادی و پاشنه بتنی تشکیل شده و در صورتی که دارای قالب سفالی باشد تیرچه پیش ساخته کفشک دار نامیده می شود. روش سقف سازی با استفاده از تیرچه و بلوک در واقع ترکیبی از دو روش پیش ساختگی و بتن ریزی در محل است.

 

ویژگی های هر یک از اجزای تشکیل دهنده تیرچه پیش ساخته خرپایی

عضو کششی تیرچه پیش ساخته خرپایی

حداقل تعداد میلگرد کششی دو عدد بوده و سطح مقطع میلگرد های کششی از طریق محاسبه تعیین می شود. در هر صورت سطح مقطع میلگرد کششی برای فولاد نرم از ۰/۰۰۲۵ و برای فولاد نیم سخت و سخت از ۰/۰۰۱۵ برابر سطح مقطع جان تیر نباید کمتر باشد. توصیه می شود قطر میلگرد کششی از ۸ میلی متر کمتر و از 16 میلی متر بیشتر نباشد. در مورد تیرچه هایی که ضحامت بتن پاشنه آنها ۵/۵ سانتی متر یا بیشتر باشد، می توان حداکثر قطر میلگرد کششی را به 20 میلی متر افزایش داد. حداکثر سطح مقطع میلگرد های کششی بستگی به نوع فولاد و بتن مصرفی دارد.

برای صرفه جویی در مصرف فولاد در تولید خرپا از فولاد نوع نیم سخت و سخت استفاده شود. برای استفاده اقتصادی تر از فولادهای گرم نورد شده می توان حد کشسانی (ارتجاعی) آنها را به وسیله تغییر شکل دادن به طور سرد افزایش داد. فاصله آزاد بین میلگرد های کششی نباید از قطر بزرگترین دانه شن بتن مورد مصرف در پاشنه تیرچه به اضافه ۵ میلی متر کمتر باشد.

فاصله میلگرد کششی از لبه جانبی پاشنه تیرچه پیش ساخته، به شرط وجود بلوک، نباید از 10 میلی متر کمتر باشد و فاصله آزاد میلگرد کششی از سطح پایین تیرچه (پوشش بتنی روی میلگرد) نباید از 15 میلی متر کمتر باشد.

تیرچه پیش ساخته
تیرچه پیش ساخته

میلگرد های عرضی تیرچه پیش ساخته خرپایی

کاربرد این میلگرد ها در تیرچه پیش ساخته خرپایی عبارت است از:

  1. تامین اینرسی لازم جهت مقاومت تیرچه پیش ساخته در هنگام حمل و نقل
  2. تامین مقاومت لازم جهت تحمل بار بلوک و بتن پوششی در بین تکیه گاه های موقت پیش از به مقاومت رسیدن بتن
  3. تامین پیوستگی لازم بین تیرچه و بتن پوششی (درجا)
  4. تامین مقاومت برشی مورد نیاز تیرچه

برای میلگرد های عرضی، از فولاد نرم نیم سخت استفاده می شود که به دو صورت مضاعف یا منفرد می باشند. حداقل قطر میلگرد های عرضی مضاعف ۵ میلی متر و برای خرپای با میلگرد عرضی منفرد ۶ میلی متر است.

در مورد خرپاهای ماشینی، میلگرد های عرضی به طور مضاعف و از نوع نیم سخت هستند. قطر میلگرد های عرضی این نوع خرپاها بین ۴ الی ۶ میلی متر تغییر می کند. حداقل زاویه میلگرد عرضی نسبت به خط افق 30 درجه است، و معمولا از 45 درجه کمتر نیست.

ارتفاع خرپای تیرچه معمولا با توجه به ضخامت سقف که خود تابعی از دهانه مورد پوشش است، تعیین می شود. فاصله میلگرد های عرضی متوالی در تیرچه ها حداکثر 20 سانتی متر است. در بعضی از انواع تیرچه ها به جای میلگرد های عرضی از ورق خمکاری شده یا تسمه استفاده می شود.

تیرچه پیش ساخته
تیرچه پیش ساخته

میلگرد بالایی تیرچه پیش ساخته خرپایی

از میلگرد بالایی (میلگرد ساده یا آجدار) به منظور تحمل نیروی فشاری خرپا در مرحله اول باربری تیرچه استفاده می شود. قطر آن با توجه نوع میلگرد و طول دهانه، فاصله تیرچه ها، ارتفاع خرپا و ضخامت بتن پوششی، و فاصله های جوش های میلگرد عرضی از ۶ میلی متر تا 12 میلی متر متفاوت است. در بعضی از انواع تیرچه ها از تسمه یا ورق به جای میلگرد بالایی استفاده می شود.

میلگرد کمکی اتصال

این میلگرد به منظور مهار کردن میلگرد های کششی و امکان استقرار بیش از دو میلگرد کششی در پاشنه تیرچه پیش ساخته خرپایی به کار برده می شود. قطر میلگرد های کمکی اتصال، ۶ میلی متر و طول آنها در حدود فاصله میلگرد های کششی است.

میلگردهای کمکی اتصال در فواصل 40 الی 100 سانتی متری از یکدیگر نصب می شوند. در بعضی از کارخانه های تولید تیرچه که جهت قالب بتن پاشنه از ناودانی استفاده می شود، معمولا بتن پاشنه تا انتهای میلگرد کششی ادامه می یابد. در این موارد بهتر است میلگرد کمکی در فاصله 12 سانتی متری از دو انتهای میلگرد کششی نصب شود.

تیرچه پیش ساخته
تیرچه پیش ساخته

محاسبه طول میلگرد تقویتی در تیرچه پیش ساخته خرپایی

در عمل خرپای تیرچه همواره مرکب از دو میلگرد کششی اصلی، خاموت منفرد یا مضاعف و یک میلگرد بالایی است. در صورتی که برای جذب لنگر حداکثر میلگرد های کششی بالا کافی نباشند، می توان میلگرد های دیگری در داخل خرپا تعبیه نمود. این میلگرد ها را میلگرد تقویتی می نامند که توسط میله های عرضی اتصال در داخل خرپا نصب می شوند.

خواص مکانیکی و ترکیبات شیمیایی فولاد بتن در تیرچه پیش ساخته خرپایی

ترکیب شیمیایی فولاد عامل بسیار مهمی برای تعیین مشخصات فولاد است. آهن خالص (فریت) دارای مقاومت کششی نسبتا کم است که با ترکیب نمودن آن با کربن، منگنز، سیلیسیوم، کرم و غیره مقاومت آن به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته و خواص مکانیکی آن تغییر می کند. درصد وزنی کل ترکیبات فولاد معمولا به 0.6 تا 1.6 درصد محدود می شود.

کربن

مقدار کربن در فولاد معرف جنس فولاد است. کربن فولاد را ترد و شکننده کرده و به تاب کششی آن می افزاید و سختی آن را زیاد می کند. با افزایش کربن، جوش پذیری فولاد کم می شود.

 منگنز

بدون آنکه مومسانی (پلاستیسیته) فولاد را تغییر دهد، به تاب کششی آن می افزاید و مقاومت به خوردگی و سختی آن را زیادتر می کند.

سیلیسیم

با وجود آنکه مقاومت و سختی فولاد را بالا می برد ولی قابلیت جوشکاری آن را کم می کند. سیلیسیم فولاد را ترد و نورد کردن آن را مشکل می سازد.

فسفر

فولاد را ترد می کند و وجود فسفر بیش از حد، فولاد را شکننده می سازد.

گوگرد

گوگرد مایع فولاد ذوب شده را غلیظ می کند و از چکش خواری آن می کاهد. برای ساخت تیرچه پیش ساخته خرپایی معمولا از میلگرد استفاده می شود. میلگرد مورد استفاده علاوه بر  حد  کشسانی کافی باید جوش پذیر بوده و حداقل مجاز تنش در مرحله گسیختگی را دارا باشد.

دیدگاه شما چیست

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

0

بالا

X