پلاستیک ساختمانی ؛ نوعی پلاستیک پر کاربرد در صنعت ساختمان سازی

پلاستیک ساختمانی

پلاستیک ساختمانی به دو گروه اصلی ترمو پلاستیک ها و ترموست ها تقسیم می شوند.

 

ترمو پلاستیک ساختمانی

ترمو پلاستیک ها (یا پلاستیک های گرمایی) پلاستیک هایی هستند که هر گاه گرم شوند، نرم و هنگام سرد شدن دوباره سخت می شوند. به دفعات می توان آنها را سرد و گرم کرد.

این ویژگی به خاطر خطی بودن زنجیر های مولکولی آنها است. تکرار سیکل های گرما و سرما ممکن است سبب تغییر رنگ یا از دست رفتن مواد نرم کننده در پلاستیک شود، که خود منجر به بروز تغییراتی در شکل ظاهری و دیگر ویژگی های آن خواهد شد. آکریلیک ها، پلی اتیلن، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی استایرین از این گروه هستند.

پلاستیک ساختمانی ترموست

پلاستیک ساختمانی ترموست (یا سخت شو) پلاستیک هایی هستند که در ساختمان مولکولی به شکل زنجیر هستند و قبل از شکل دادن یا قالب گیری شباهت زیادی با ترمو پلاستیک ها دارند.

پلاستیک ساختمانی
پلاستیک ساختمانی

ولی پس از عمل آمدن و سخت شدن، مولکول ها در جهت عرضی نیز با یکدیگر ارتباط پیدا کرده و به شکل درهم پیچیده ای درمی آیند. به صورتی که زنجیر مولکول ها آزادی عمل برای حرکت ندارند. بنابراین حرارت دادن مجدد، آنها را به صورت خمیری در نمی آورد. از نقطه نظر ویژگی های فیزیکی و مکانیکی پلاستیک ها به صورت های چهارگانه سخت، نیمه سخت، نرم و کشسان  گروه بندی می شوند.

پلاستیک های ترموست دارای ویژگی های مطلوب پلاستیک ساختمانی هستند. ویژگی های مطلوب پلاستیک مانند سبکی، شفافیت و نور گذرانی، پایداری در برابر واکنش های شیمیایی، هوا زدگی و سایش، شکل پذیری، چسب پذیری، ضربه پذیری، جذب آب کم، ثبات رنگ، ثبات اندازه و غیره سبب گسترش روز افزون مصرف پلاستیک در ساختمان شده است. بسیاری از پلاستیک ساختمانی از مصالح سنتی سبک ترند و تعدادی از آنها را می توان به صورت متخلخل درآورد که وزن ویژه بسیار کمی داشته باشند.

 

تحریریه به تام