تاثیرات الیاژ شیرالات بر سلامتی انسان !

الیاژ شیرالات

زندگی انسانها مملو از ابزار و وسایلی است که بنا بر نیاز طراحی و ساخته شده تا جایی که تصور زندگی بدون این ابزار ممکن نیست، اما ساخت ابزارها از یک پیچ ظاهرا ساده تا یک وسیله پیچیده مانند اتومبیل نیازمند رعایت معیارهای استاندارد است. بطور کلی الیاژ شیرالات از دو جنس برنج و سرب خشک ساخته می شوند و تنها تفاوت آنها در روکش های آنهاست، از میان این دو الیاژ شیرالات برنج بهتر از سرب خشک عمل می کند زیرا سرب خشک پس از مدتی تماس با آب خورده می شود و ذرات سرب در آب وارد شده و سلامت ما را به خطر می اندازد، همچنین ایراد دیگر سرب خشک این است که سریع تر از برنج پوسیده و شکسته می شود.

آیا در الیاژ شیرالات موارد استاندارد رعایت می شود؟

سنجش استاندارد کالاها، با ابزار و وسایل خاص و نیز انجام آزمایش‌ های متعدد صورت می‌گیرد تا نتیجه لازم برای کسب نشان استاندارد به دست‌ آید.
بنابراین مشاهده انواع لوازم با کیفیت‌ های مطلوب و نامطلوب در آزمایشگاه‌ های استاندارد، دور از ذهن نیست؛ از خوردن آب تلخ ناشی از 24 ساعت ماندن در درون شیلنگ‌ های زیر دستشویی گرفته تا مشاهده زنگ‌ زدگی قاشق‌ ها و چنگال‌ هایی که با مارک استینلس استیل به مردم عرضه می‌شود یا دیدن شیرآلات زنگ‌زده چینی که بازار را پرکرده است. اما ارایه هر کدام از این لوازم بدون نشان استاندارد، می‌تواند خطرات جسمی بسیاری را به‌ دنبال داشته باشد و شاید پاسخ بسیاری از سوالات در خصوص چرایی ابتلا به برخی بیماری‌ ها در آزمایشگاه‌ های کنترل‌ کیفی یافت شود. یکی از ابزارهای مهم و بهداشتی زندگی که تاثیر مستقیمی بر سلامت انسان‌ ها دارد، شیرآلات است که اگر موازین استاندارد آن رعایت نشود، سبب بسیاری از بیماری‌ ها می گردد.

الیاژ شیرالات

بر اساس استاندارد ملی که برگرفته از معیارهای اروپایی است، اولین بررسی‌ که انجام می‌شود، روی مواد اولیه الیاژ شیرالات است. براین اساس، لازم است تمام قطعاتی که در مجموعه شیرآلات وجود دارد، اعم از شیلنگ، مهره‌ های اتصال، بدنه شیر و سایر اجزا به گونه‌ای ساخته شود که در تماس با آب 90 درجه، هیچ‌ گونه تاثیری روی طعم، رنگ، مزه، بو و ترکیبات شیمیایی آب نداشته باشد.
جنس شیرآلات باید از آلیاژ برنج باشد که 58 تا 60 درصد ترکیبات عمده آن را مس تشکیل می‌دهد و عنصر بعدی تشکیل‌ دهنده برنج، روی است که بین 37 تا 40 درصد آن را شامل می‌شود. اما حداکثر سرب موجود در آلیاژ برنج که برای سیال‌ بودن و فرم‌ پذیری بهتر به آن اضافه می‌شود، باید 2/5 درصد باشد و وجود این آلیاژ بیش از این میزان در برنج مجاز نیست زیرا سرب عنصری است که در آلیاژ برنج حل نمی‌شود. در تصاویر متالو گرافی می‌توان به‌راحتی دانه‌های سرب موجود در برنج را مشاهده کرد که در اثر تماس با آب‌ گرم حل شده و وارد آب‌ شرب و سیستم گوارش انسان‌ ها می‌شود.

یکی از پارامترهای شیمیایی کیفیت آب، میزان سرب موجود در آن است. مشکلات عدیده ناشی از تجمع این عنصر در بدن انسان، لزوم توجه به آن را نشان می‌دهد. وجود سرب در آب آشامیدنی کشور ما به‌ طور عمده ناشی از وجود این فلز سنگین در لوله و متعلقات مربوط به لوله‌کشی‌ های منازل، شیرالات برنجی و برنزی مصرفی در انشعابات آب و نیز در داخل منازل به‌عنوان شیرهای انتهایی برداشت است. به‌دلیل اهمیت بهداشت آب آشامیدنی و مضرات سرب برای انسان، در این پژوهش ده نمونه شیر برنجی و برنزی مصرفی در انشعابات آب، به‌ عنوان یکی از منابع نشت سرب در سیستم آبرسانی، مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و میزان غلظت سرب ناشی از آنها در آب اندازه‌ گیری شد. همچنین این پارامتر برای نه نمونه از شیرهای انشعاب پلی‌پروپیلن نیز که اخیراً تولید و مصرف آنها در کشور افزایش یافته، اندازه‌گیری شد. نتایج آزمایشات نشان داد که میزان سرب ناشی از شیرهای برنجی و برنزی بسیار زیاد و از 7 تا 700 برابر غلظت مجاز این عنصر در آب آشامیدنی است. غلظت سرب ناشی از شیرهای پلی‌پروپیلن بسیار کمتر از شیرهای برنجی و برنزی بوده و در نیمی از نمونه‌ ها در محدوده مجاز قرار داشت.

نظرات و دانسته های خود را درباره انواع الیاژ شیرالات و تاثیر انها بر زندگی انسان را با ما به اشتراک بگذارید همچنین برای مشاهده انواع طرح های شیرالات بهداشتی فروشگاه اینترنتی لوازم ساختمانی به تام به صفحه شیرالات بهداشتی رجوع کنید.

 

مهری یمانی